تا چند سال قبل ايالات متحده امريکا، کانادا و روسيه مهم ترين کشورهاي توليدکننده گازهاي گلخانه يي خصوصاً دي اکسيد کربن شناخته مي شدند. اين سه کشور به تنهايي، مسوول بيش از 40 درصد گازهاي گلخانه يي جهان بودند.

اما در چند سال گذشته، با قدرت گرفتن اقتصاد جمهوري خلق چين و تغيير معادلات اقتصادي در جهان، ميزان انتشار گازهاي گلخانه يي از سوي اين کشورها کاهش يافت چرا که در دهه 1990 کشورهاي صنعتي به اين نتيجه رسيدند که فرآيند توليد را از کشور خود خارج ساخته و به کشورهاي در حال توسعه منتقل کنند.

از اين رو سهم صنعت کشورهايي نظير چين در صنعت جهاني افزايش يافت و از آنجا که عمده انرژي مورد نياز صنايع از طريق سوخت هاي فسيلي تامين مي شود، ميزان انتشار گازهاي گلخانه يي توسط اين کشورها نيز افزايش يافت. تا جايي که چين رکورد انتشار گازهاي گلخانه يي در جهان را شکست و در صدر جدول کشورهاي آلوده کننده هوا از طريق استفاده از سوخت هاي فسيلي نشست.

پس از چين، کشورهاي ايالات متحده، روسيه، هند، ژاپن، آلمان، کانادا، انگلستان، کره جنوبي و ايران آلوده کننده ترين کشورهاي جهان شناخته شده اند. اين آمار را آژانس جهاني انرژي (IEA) منتشر کرده است و تنها ميزان انتشار دي اکسيد کربن از طريق سوزاندن سوخت هاي فسيلي را شامل مي شود. در اين آمار ميزان انتشار گازهاي گلخانه يي توسط کشور ما در سال گذشته حدود 452 ميليون تن گزارش شده است. سرانه انتشار گازهاي گلخانه يي در ايران نيز به ازاي هر ايراني 51/6 تن عنوان شده است. اين در حالي است که سهم ايران در انتشار دي اکسيد کربن در سال 1990 رقمي معادل 175 ميليون تن بود.

اين آمار شامل ميزان انتشار دي اکسيد کربن از طريق جنگل زدايي نيست و به نظر مي رسد با احتساب اين رقم، رتبه ايران در بين منتشر کنندگان دي اکسيد کربن بالاتر رود.

پيش از اين و در سال هاي 2007 و 2008 رتبه ايران به ترتيب هجدهم و سيزدهم بوده است. اين به آن معناست که طي دو دهه، ميزان انتشار دي اکسيد کربن در ايران حدود 300 درصد رشد داشته است.

آژانس انرژي همچنين اعلام کرده است ميزان انتشار دي اکسيد کربن جهان در فاصله سال هاي 2000 تا 2009 از 20 ميليارد به 30 ميليارد تن رسيده است.

به اين ترتيب ميزان توليد گازهاي گلخانه يي توسط ايران به نسبت ساير کشورهاي جهان حدود دو درصد است. با اين وجود سهم اقتصاد کشور ما در جهان رقمي کمتر از يک درصد محاسبه شده است. با بررسي اين تناسب به نظر مي رسد حجم قابل توجهي از مصرف انرژي در کشور منجر به سود اقتصادي و توسعه نمي شود و به بيان ديگر، هدررفت انرژي در کشور ما بسيار بالاست.

آمارهاي سال 2006 آژانس جهاني انرژي، توليد 6/51 درصد انرژي در ايران را به وسيله گاز و 3/46 درصد انرژي را نيز به وسيله نفت اعلام کرده است. اما با وجود پتانسيل بسيار بالاي مناطق ايران براي بهره برداري از انرژي هاي پاک (نظير انرژي خورشيدي، بادي و...) سهم انرژي توليد شده از اين طريق در شبکه سراسري کشور صفر است.