بندسارهای جنوب خراسان

یک نمونه از سازگاری به طبیعت در مناطق جنوبی و مرکزی استان خراسان، سطح گسترده کشتزارهای سیلابی موسوم به «بندسار» است که از دیرباز برای تأمین آب کشاورزی احداث شده‌اند. در واقع، بندسار کرت یا حوضچه‌ای است که با بنای خاک ریز در مسیر آب بوجود آمده است و سیلاب به داخل آن هدایت و نگهداری می‌شود تا بتدریج در آن نفوذ کند. استحصال سیلاب با روش فوق می‌تواند سبب افزایش رطوبت خاک و تغذیه مصنوعی سفره‌های آب زیرزمینی گردد.
احداث بندسار و استفاده از سیلاب در بخش‌های کم باران استان خراسان که کشت دیم غلات در آنها با ناکامی روبرو می‌شود، رایج است و در شهرستان‌های بیرجند، نهبندان، قاین، گناباد و سبزوار دیده می‌شود. بارندگی متوسط سالیانه این مناطق کمتر از حدود 200 میلیمتر است و در نهبندان به حدود 50 تا 100 میلیمتر می‌رسد.
از نظر فیزیوگرافی بندسارها در تپه‌ها، فلات‌ها (مخروط افکنه‌ها فرسایش یافته)، اراضی بادبزنی شکل سنگریزه‌دار (مخروط افکنه‌ها) و دشت‌های دامنه‌ای مشاهده می‌شوند. در اکثر موارد بستر اولیه محل احداث بندسار را آبرفت‌های دانه درشت تشکیل می‌دهند.